Kemal CAN

Cumhuriyet



Bookmark and Share

İktidarın yerel seçim rotası


23.9.2018 - Bu Yazı 120 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

 İktidar blokunun daha önce de olduğu gibi büyük ölçüde Bahçeli tarafından çizilen stratejisi, önemli endişelerin ürünü olmakla birlikte nispeten kolay olacağına inanılan "engelleme" hamleleriyle örülü. Zaten bu stratejinin en güçlü tarafı, muhalefet cephesinde yaratabildiği endişenin kendisindekinden fazla olabilmesi.

Kasım 2015 seçimi, 16 Nisan 2016 referandumu ve 24 Haziran 2018 seçiminin yolunu açan, yolunu açmakla kalmayıp çerçevesini, sonuçlarını önemli ölçüde belirleyen Devlet Bahçeli, yerel seçimin de haritasını çizmeye başladı. Ağustos ayındaki bazı açıklamalarının ardından geçtiğimiz günlerde gazetecilere verdiği yemekte, bu stratejiyi ve hedefleri biraz daha ayrıntılandırdı. Bahçeli’nin çizdiği çerçeve, 2015’ten itibaren aktif inisiyatif aldığı bütün gelişmelerde olduğu gibi, kendisinin kilit konumda olduğu bir savunma stratejisini işaret ediyor. Yine bunu “devlet” adına bir beka davası olarak yaptığını ima ediyor. Ve aslında dolaylı olarak iktidar blokunun “her daim” kazanmasına rağmen güven hissedemediğini de itiraf ediyor.

Bahçeli’nin kendi numaralandırmasıyla stratejisinin dört ayağı var. Birincisi, üç büyükşehrin Cumhur İttifakı’nın elinde olmasıyla Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nin tekrar tartışılmasının önlenmesi. İkinci ayak, özellikle batıdaki büyükşehirlerlerde muhalefetin ittifak yaparak etkinlik kazanmasının engellenmesi. Üçüncüsü, Kürt bölgesinde kayyımlarda olan belediyeleri HDP’nin geri almasının önüne geçilmesi. Dördüncü ayak olarak da, MHP’nin gücünü koruması ve mümkünse artırması. Stratejinin ilk üç ayağı hiç tartışma götürmeyecek ve saklanmayan biçimde birilerini “engelleme” içerikli, son ayak da pasif olmayan bir savunma hali. Son ayağı dışarıda tutarsak, bütün bunları iktidarın toplam yaklaşımı olarak okumak da mümkün.

Bahçeli’nin söylediklerinin biraz daha ayrıtınlarına girerek ilerleyelim: “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi artık geri dönülmez bir yoldadır. 16 Nisan’da yapılan referandumda hukuki boyutunu, 24 Haziran’da da demokratik boyutunu kazanmıştır. (…) Yerel seçimde Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nin meşruiyetini tartıştırmayacak bir sonucun elde edilmesi lazımdır”. Bahçeli, bu “tehlikeyi” işaret ederken pusuda bekleyen dış güçleri de isim isim sayıyor. Ve olası bir başarısız seçim gecesi sonrasında “Erdoğan istifa” sesleri duyulacağını söylüyor. Muhalefete yeni bir “kısa menzil” tuzağı kurulmuyorsa, ciddi bir endişe var demek. Bu yaklaşımın pek de örtülü olmayan bir tarafı da, Erdoğan’a mecburiyetlerini yeniden hatırlatmak.

“Eğer 30 büyükşehirde, CHP – HDP eklemlenmiş bir yapıda seçime girer ve adayların içerisinde PKK yanlısı kişiler de aday gösterilir, bundan da sonuç alınırsa, bu defa terörle mücadelenin bir boyutu tartışmaya açılır” diyen Bahçeli, muhalefetin özellikle de büyükşehirler ve batıda HDP’nin dahil olacağı bir işbirliğinin durdurulmasını önemli bir hedef olarak koyuyor. Bu engellemenin de iki ayağı var: Birincisi, CHP’nin erken bir baskıyla böylesi bir hamle için ürkütülmesi, ikincisi de Cumhur İttifakı’nın erken favori haline gelerek avantaj sağlaması. Erdoğan’ın İş Bankası çıkışına Bahçeli’nin de dahil olmasını sadece gündem değiştirme çabası olarak değil, muhalefetin enterne edilmesi paketinin parçası olarak da düşünmek mümkün.

Bahçeli stratejisinin üçüncü ayağını da şöyle anlatıyor: “Kürt kökenli, Güneydoğu Anadolu’da yaşayan aşiretlerin iradesini alarak, onların iradesiyle adaylar belirleyerek PKK’yı siyasi boyutta da yok edebilecek birliktelik diyorum ben. (…) Bunu neyle yapacak? Biz de diyoruz ki, bunu Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi yapanlarla beraber yapabilirsiniz. Öyle bir niyetiniz olursa biz de gerekli desteği veririz”. Bir süre önce Erdoğan’ın tasvip edilmeyenlerin kazanması durumunda yine kayyım gelir mealindeki sözlerini de dikkate alarak düşününce, bölgede seçmene dönük sıkı bir kıskaç faaliyetinin devreye gireceğini anlamak zor değil. Üstelik bu kuşatmanın her yol mubah prensibiyle işleyeceği de anlaşılıyor.

“Bu strateji lafa dayalı strateji değil. Türkiye gerçeğine, siyasi partilerin konumuna, MHP’nin gücünü beraberinde düşünen bir stratejidir ve bunların matematiksel desteği de vardır. Ama herkesin pusuda olduğu, tuzak kurduğu, değişik ilişkiler içerisinde bulunduğu ortamda biz herhalde safız, ama aptal olmadığımızı da göstermeliyiz”. Bahçeli’nin iktidar için çizdiği savunma stratejisinin, ittifak ilk kurulduğunda çokça iddia edildiği gibi pasif bir eklemlenme olmadığı görülüyor. İstanbul gibi seçmenin yüzde yirmisini barındıran bir kentteki mütevazı oyundan bile vazgeçebileceğini söyleyen Bahçeli, partisini 2014 yerel seçim seviyesine yakın bir sonuca taşıyacak hesabın peşinde.

MHP, 2014 yerel seçimlerinde belediye başkanlığı ve belediye meclisi üyeliklerinde hiç azımsanmayacak oy almış ve aralarında önemli büyükşehir belediyeleri de bulunan bazı yerel yönetimleri de kazanmıştı. Şimdi de, Adana, Mersin, Manisa, Etimesgut, Polatlı gibi bazı merkezlerde şimdiden aday açıklayarak AKP teşkilatlarını da içine alan bir kabul zemini kuruyor. Bahçeli’nin Türkeş’e atfen söylediği “zafer hırsızı olmamak” tavrının yanında, karşılıksız zafer hediye etmeye de niyeti olmadığı anlaşılıyor. Elinde olan belediyeleri korumuş, hatta yenilerini eklemiş, oy oranını ve ittifak içindeki ağırlığını artırmış bir MHP için hazırlık yapılıyor. Bahçeli’nin her merkezde ittifak yapılmamasına rağmen hesapların 81 il için yapıldığını söylemesi de bu yüzden.

Geçtiğimiz gün açıklanan ekonomik programdaki öngörü ve hedeflere bakıldığında, yerel seçime gidilen takvimin AKP için iktidarının en zorlu seçim dönemi olacağına kuşku yok. Seçim dönemi, bütün göstergelerin dip yapacağı 2018 son çeyreği ile, 2019 ilk çeyreğini kapsıyor. Enflasyondan işsizliğe ekonomik krizin çok güçlü hissedilir olduğu ve seçim yatırımı sayılabilecek hamleler için de fazla imkan olmadığı bir dönem. “Bu da geçer” dışında bir söz söylenemeyen krizin iktidara bir maliyeti olacağından kimsenin kuşkusu yok, Bahçeli’nin de yok. Bu konjonktürde pazarlık masasına hiç de güçlü kozlarla oturmayan Erdoğan’ın da, enerjisini MHP’yi geriletmeye değil de, daha çok teşkilatını iknaya yönelteceğine ilişkin işaretler artıyor.

İktidar blokunun daha önce de olduğu gibi büyük ölçüde Bahçeli tarafından çizilen stratejisi, önemli endişelerin ürünü olmakla birlikte nispeten kolay olacağına inanılan “engelleme” hamleleriyle örülü. Zaten bu stratejinin en güçlü tarafı, muhalefet cephesinde yaratabildiği endişenin kendisindekinden fazla olabilmesi. Uzunca bir süredir muhalefet aktörleri iktidardan daha endişeli; bazen “ya yine olmazsa”, bazen de “ya yine olursa” diye. Sürekli tereddütlü muhalefet karşısında, iktidarın etrafında toparlanma talimatına uyan seçmen bir tarafta, iktidar karşısında hep yenik hisseden hayli dağınık, moralsiz ve inançsız seçmen diğer tarafta. Ancak yine de, “kısa menzil” tuzağına düşüp “yüklenin, bu sefer yıkılacak” demeden, “neymiş bu yapısal sorunlar, yapısal sorunlar” yaklaşımına cevap üretebilecek ve cesurca birlikte davranabilen bir muhalefet perspektifinin tehdit edici veya geriletici olabilmesi mümkün. En azından Bahçeli böyle bir “tehlike” görüyor. Muhalefet partilerinin ve seçmeninin henüz ne gördüğünü anlamamıza yarayacak verilere ise sahip değiliz.

.

Facebook Yorumları

Kod8
21.10.2018
Saçmalığa teslim olmak, nereye su taşır?
13.10.2018
Piyasa okur yazarlığı ve Brunson olayı
11.10.2018
Ölçüsüzlük
7.10.2018
İktidar neden seçimden korkmuyor?
4.10.2018
İmkan ve ihtimal
30.9.2018
İttifak günlükleri
28.9.2018
Enerjik Kötümserlik
26.9.2018
Bugünün sorumluluğu
23.9.2018
İktidarın yerel seçim rotası
19.9.2018
Acayip zamanlar
13.9.2018
Cumhuriyet tartışması
10.9.2018
Eyvallah
7.9.2018
Ödenmemiş fatura yığını
5.9.2018
Hastaya 'hasta' demek lazım
3.9.2018
Ekonomiyi siyasetle, siyaseti sertlikle idare
27.8.2018
Lütufla başlamayan yasakla bitmez
24.8.2018
Partilerin yerel seçim ufku
23.8.2018
Az iken muhalefet çok olunca kibir
20.8.2018
Lütuf düzeni
18.8.2018
Kayıp bölüştürmek
15.8.2018
Krizden çıkan totalitarizm hevesi
14.8.2018
Neyin mücadelesi kimin savaşı?
13.8.2018
Krizi karşılama stratejisi
10.8.2018
Her şey algıdan
8.8.2018
Vakit bulmak veya yaratmak
6.8.2018
Göstermeye ihtiyaç yok, her şey zaten ortada
3.8.2018
Kim kimi idare ediyor?
1.8.2018
Tabana yayılan ucuzculuk
30.7.2018
Diklenerek eğilmek
27.7.2018
Akşener gerçekten dönmezse?
26.7.2018
Kötülüğü çoğaltmak
24.7.2018
Ne yaptınız da yoruldunuz?
18.7.2018
Baş etme stratejileri
17.7.2018
‘Dağılma’ hevesi
14.7.2018
Kötü siyaset iyisini kovar
11.7.2018
Yeni rejim neye benziyor?
10.7.2018
Başkanın adamları
9.7.2018
Yeni dönem başlarken
5.7.2018
Seçim notları 2: 'Büyük hezimet' 7 Haziran'a benziyor mu?
2.7.2018
Soruları bitmeyen seçim
30.6.2018
Değişim bir tercih değil
28.6.2018
Seçim notları
26.6.2018
MHP oylarının anlamı
25.6.2018
24 Haziran’ın iktidar tablosu
23.6.2018
Bozgun görüntüsü
21.6.2018
Umudun kışkırttığı endişe
18.6.2018
Son düzlük notları
14.6.2018
İttifak çatlağı su sızdırıyor
12.6.2018
İttifaklar tablosu
8.6.2018
Metal paslanması
7.6.2018
Son düzlük kaygıları
4.6.2018
Rehavete yetmeyen ama cesaret veren bir umut
1.6.2018
Yüzde 50 evde zor tutuluyor
30.5.2018
Kötü haber: Seçim bitmeyecek
0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan DÜZCE YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Kod8
GÜNÜN YAZARLARI
Günün Yazarları



Kod8