Reha RUHAVİOĞLU



Bookmark and Share

İslami Camianın Kürt Meselesini Anlama Problemleri Üzerine*


01.12.2012 - Bu Yazı 3375 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

 Başlarken, mevzuun ismi üzerinde yapılan tartışmaya bir ilave sunmak isterim; “Kürt Sorunu” Kürtlerin sorunu değildir. Kürtlerin Türk kamuoyunun algısında “sorun” ile işaretlenmiş olması yanlış ve üzücü bir durumdur. Dolayısıyla “Kürt Sorunu” denilecekse bu Kürtlerin değil Türklerin sorunudur, Kürtler için mevzuun adı “Kürt Meselesi”dir. Kürtler ile Türkler veya Kürtler ile devlet arasındaki durumun adı ise “Kürt Krizi” olmalıdır. Sorun tek bir öznenin müdahalesi ile hallolacak bir durumu tanımlarken, “kriz” iki tarafın oturup halledeceği bir duruma işaret eder.

 

Yirminci asrın başında bir etno-politik sorun olarak doğan Kürt Meselesi, bugün çeperlerini genişletmiş (yanına sosyal, kültürel, ekonomik sorunlar da eklenmiş) durumdadır. Bugün Kürtlerle ilgili hemen herşey bu sorun/mesele ile birlikte değerlendirilmektedir.

 

TC'nin 1950'ye kadar güttüğü dini yok etme politikası 50'den sonra Demokrat Parti ile yerini "yok edemediğin dini vesayet altına al" politikasına bırakınca, 1900’lerle başlayan inkar ve asimilasyon politikası 50'den sonra arkasına dinî referansları da alarak devam etmiştir.

 

Cumhuriyetin kurucu paradigması işine geldiği yerde dini kendi lehine yontmuş, kullanmıştır. Bu yontup kullanma meselesinde çok zorluk çekmemiş, Ziya Gökalp gibi bir ideolog sayesinde en önemli meselenin üstesinden gelebilmiş, İslam’ı “millî bir bilinç” oluşturmanın aracı olarak kullanmış, başarılı da olmuştur… Öyle ki bugün İslamî camianın büyük bir kısmına sirayet etmiş bulunan “ulus-devlet kutsalları” artık adiyattan sayılmaktadır…

 

“Ulus Devlet İslamı” diye tanımlanabilecek bu inşa sürecinin başarısına bir örnek Mazlumder’in Roboskî için düzenlediği iftara yapılan saldırıdır. Mazlumder’in Ramazan’da Fatih camiinde düzenlediği “Roboskî için Adalet İftarı”na silahlı, sopalı, sakallılar, şalvarlı yani Fatih’in İslamî camiasına mensup insanlar saldırmış; “Ümmetin birliğine giden yol Kürdistan’dan geçer” pankartından rahatsız olmuş, “Burası Fatih, burada Kürdistan diyemezsiniz” demişlerdir. Ümmetin birliği Kudüs ise Kudüs'e giden yol Kürdistan'dan geçer. Ama İslamî camianın kahir ekseriyeti ya uçakla üzerinden, ya gemi ile aşağısından geçiyorlar…

 

Özetle İslam, Türk milliyetçiliğinde bu milliyetçiliğe yedirilen bir sos olmaktan ziyade bir işlev görmemiş, buna imkân tanınmamıştır. İslami camianın kahir ekseriyetinin Kürt meselesinde sınıfta kalmasının en temel sebebi; bu paradigma inşasının bir sonucu olarak kendilerine ulusçuluktan sirayet eden “millet-i hakime” bakışıdır.

 

Algı arızalı olunca söylem de arızalı oluyor. Müsaade ederseniz “Kürt Mahallesi”nde tepki ile karşılanan bu arızalı söylemlerden, İslami temsiliyeti olan şahıslardan duyduğum ve/ya okuduğum, birkaçını zikretmek ve bunlara cevap vermek istiyorum.


Kürtçe eğitim verilse Kürtler nasıl iş bulacak? Anadilde eğitim taleplerinin hiçbirinde tek dilli bir talep yoktur. Bu söylem kafaları karıştırmaya yönelik bir söylemdir. Kaldı ki öyle olduğunu varsayalım, bir insan işsiz kalmak pahasına anadilinde eğitim görmek istiyorsa bundan kime ne?


Ayrılırsanız Somali olursunuz! Eğer bütün mesele bu ise ve Kürtler ile Türkler kardeş iki halk ise, ayrılıktan sonra Somali’ye yaptığınız gibi Kürdistan’a da yardım edersiniz.


Batıdaki Kürtler (ve doğudaki Türkler) tehcir mi edilecek? Bu da zihinleri bulanıklaştırmaya dönük bir söylemdir. Bugün Almanya’da çalışıp da Avusturya veya Türkiye nüfusuna kayıtlı binlerce insan yok mu? Dert bu ise ayrıldıktan sonra batıdaki Kürtlere (ve doğudaki Türklere) “yabancı işçi” statüsü verilir, olur biter!


Kürtler ayrılırsa “Kürt Kemalizmi” hakim olur! Kürtlerin derdi devlet olmakla bitmez! Faşist dikta dönemi yaşarlar! Bütün bunlar Kürtlerin kendisini ilgilendirir. Türkler nasıl demokratikleşme mücadelesi verdiyse Kürtler de öyle verir, hatta Türk kardeşleri tecrübeli olduklarından onlara bu mücadelede yardımcı bile olurlar…

 

Bütün bu soru ve endişeler, Kürtleri çok sevdiğinden mi yoksa başka bir saikle mi dillendirilmektedir? Kürtlere karşı bu kadar müşfik ve duyarlı olup akıbetten endişe eden kardeşler, halihazırda yerde duran bir cenaze var: Roboskî için ne yapmışlar acaba?

 

Değerli hocamız Mehmet Bekaroğlu’nun dediği gibi Pozantı için ne yapmışlar? Oradan çıkan çocuklar “dağa” gittiler! Size daha kötüsünü söyleyeyim mi? Pozantı’da ırzına geçilmiş çocukların dışarı çıktıktan sonra “dağa” gitmesinin kamuoyunda sebep olduğu travma, o çocukların ırzına geçilmesinin sebep olduğu travmadan daha derin; bu durum çocuklardan azade “ben merkezli” bir yaklaşımın sonucudur. Çünkü ırzına geçilen çocuk bir tehlike değilken, onun “dağa gidişi” kendisine, egemenliğine karşı bir tehlikedir. Bu yaklaşımın kendisi de nasıl bir “toplumsal travma” içinde bulunduğumuzun resmidir…

 

Kamuoyunda ve İslami camiada ulusçuluktan sirayet eden “millet-i hakime” bakışı kibirli bir dili beslemektedir. Bu dil “Kürtler ne istiyor?”, “Daha ne verelim?”, “Onu versek bunu da isterler” gibi mağrur ifadelerle hergün izhar oluyor. Kürtler (ve hak talebinde bulunan diğer haklar) kendi gaspedilmiş haklarından fazlasını istemiyorlar. Öyle ise burada şöyle bir soru sormak gerekmez mi: bütün bunların, Kürtlerin haklarının sende ne işi var?

 

Kürtlerin istediği şey basit: İslam ümmetinin bir parçası olan Kürtler, "ümmetin yetimleri" olmaktan kurtulmak için, İslam Peygamberi’nin sünnetine istinaden “eşitlik” istemektedirler. Bunun “İslam” adına reddedilmesini anlaşılır mı? Kabul dilebilir mi?

 

Devletin/Hükümetin bilhassa son zamanlarda bazı iyileştirmeler yaptığı aşikâr, fakat bunların hemen hepsi zamanından çok sonra yapılmış, geç kalmış gelişmelerdir. Hâlbuki zamanlama hayatidir, vaktinden çok sonra gelenin kıymeti çok azalır; TRT6'nın açılması da Seçmeli Kürtçe dersi de böyledir (1876 Anayasasında(dikkat! 136 yıl önce.) “Her kavim kendi anadilinde eğitim öğretim yapabilir.” ifadesi yer almaktadır). Kürtçe yayın yapan kanal yahut seçmeli Kürtçe dersi 10-15 sene önce reform yahut devrim sayılabilirdi ama bugün artık önünde durulamayacak gelişmelerdir. Hal böyle iken bu adımların devrim olarak görülmesini isteyen devlet hala kibrin kulesi olan “hak bağışlamış olma” noktasında durduğunu göstermekte, bugün yapılması gerekenleri de on yıllar sonraya öteleme gafletine düşmekte, kendi ayağını zincirlemektedir…

 

İslamî camianın Kürt meselesini anlama sorununda en önemli eşik, “ulus devlet islamı” ile yüzleşmektir. Eğer Türk İslamî kamuoyu “ulus devlet islamı” ile yüzleşmez ve talak-ı selase ile ondan boşanmazlarsa; Müslüman Kürtler, Müslüman Türklerden boşanacaklar…

 

Bugün Diyarbakır’da parkta dahi açlık grevleri için oturulmasına, açlık grevine parkta girilmesine izin verilmemektedir. Diyarbakır’dan geçilen fotoğraflara bakın, 20 metre aralıklarla duran Akrep ve TOMA’lar nasıl bir manzarayı anlatıyor? Bugün Kürtleri zindanlara mahkum eden, cop ve gazlara maruz bırakan durumlara bakıldığında bunlar devletin kurallarına göre işlemekte ve devlet kendi kurallarını uyguladığı için kendisini “adil” görmektedir (burada acı olan, İslami camianın da büyük ölçüde devlet gibi düşünmesi, bir otoritenin keyfi ürünü olan bu beşerî kuralları ihlal edenlerin cezalandırılmasını düşünmesidir). Kendisini “adil” gören otoriteyi adalete davet etmek beyhudedir. Burada kendisi ile muamele edilen adalet sisteminde bir sorun olduğu ve bunun “hakkaniyet” üzre olmadığı açıktır. Öyle ise yapılması gereken otoriteyi önce “hakk”a davet etmek, sonra “hakk” üzre adaletle yönetmeye çağırmak ve zorlamaktır.

 

Bakınız; meselenin aslı anadilde eğitim vesaire değildir. Meselenin aslı “egemenlik paylaşımı” meselesidir. Kürtlerin böyle algılayıp algılamadığı bir yana; Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve kamuoyu bunu böyle algılamaktadır, böyle görmektedir. Allah ömür verirse anadilde eğitimin de benzer hakların da tanındığını göreceğiz. Siz tehlike, güzel bir gelişme yahut doğal süreç deyin mesele gelip egemenlik paylaşımında dayanacaktır.

İşte o zaman devlet ya yeni bir yönetim şekline geçecek, Kürtlerin statüsü değişecek ya da devletin paradigması tamamen değişmek zorunda kalacaktır.

 

(*Not: Bu yazı, müzakereci olarak katıldığım Mazlumder’in 2.Kürt Forumu’nda serdetmiş olduğum ifadelerden oluşmaktadır. Forumda zaman azlığından veya unuttuğumdan dolayı atladıklarımı da buraya aldım. Konuşmayı daha önce kaleme aldığım birkaç yazıdan beslenerek yapmıştım. Dolayısıyla bazı ifadeler bazıları için tekrar olacaktır, bunun için de hoşgörü ve anlayışınıza sığınıyorum…)


Kaynak: http://hurbakis.net/content/islami-camianin-kurt-meselesini-anlama-problemleri-uzerine


Reha Ruhavioğlu - twitter/ruhavi

.

Facebook Yorumları

Emlak8
03.07.2014
İslam Kardeşiliği’ne “Cumartesi Anneleri” Dâhil mi?
18.04.2014
İslamî Gazetelerin Roboskî Katliamına Yaklaşımı
05.04.2014
yerel seçim sonrasına ilk bakış
22.03.2014
birinci yıldönümünde sürece bakış
15.03.2014
müsaade edin, cenaze var.
21.02.2014
özgül ağırlığı ümmet olan adama ciğerli künefeli sesleniş!
10.02.2014
muharrem’in yazgısı
02.02.2014
Hasta Tutsaklar Ölürken Hapishanesizliği Konuşmak
23.01.2014
Diyarbekir’den Yokuş Yol’a çıktı
11.01.2014
Gayretullah’a beş kala: Roboskî
06.01.2014
cemaat - hükümet kavgasının gör dediği
21.12.2013
paralel devlet, yolsuzluk, jöleli İslamcılık…
07.12.2013
urfa'da isotizm kazandı: ağam da şimdi gelir!
05.12.2013
halk iradesine iki pranga: seçim sistemi ve valilik kurumu
15.11.2013
Barzanî ziyareti kriz mi fırsat mı?
28.10.2013
Müftüdür adam, devletin bekasının kuludur!
12.10.2013
Demokratikleşme Paketi: Ne Kundir Ne Devrim
30.09.2013
Endişeli İslamcılık ve Hakperestlik
24.09.2013
Anadilde Eğitime Yaklaşım Sorunları
14.09.2013
Anadilde Eğitim ve Hakikatin Hırsızları
03.08.2013
Başörtüsü Meselesinin Çözülmesini İstiyor muyuz?
27.07.2013
Başörtüsü Meselesi Neden Çözülmüyor?
13.07.2013
Feqiyê Teyran’ın Sevgi Yolunda
24.06.2013
Roboskî'den Gezi Parkı'na İslamî Camiadaki Ayrışma
18.06.2013
İçinden Yazmak Gelmemenin Yazısı
07.06.2013
Taksim, Urfa, Diyarbekir Üçgeninde SürecAnkara
04.06.2013
Yeni İslamcı Gençlik: Hayal Kırıklığı mı Şans mı?
18.05.2013
Reyhanlı: Neyi Kaybettiğini Hatırla!
11.05.2013
Süreç İstanbul
08.04.2013
Süreç, Mektup, Roboskî…
02.03.2013
Peki ya dirileri ne yapacağız?
22.02.2013
Anadil Sızısı
16.02.2013
Şahin Öner’i Kim Öldürdü?
11.02.2013
Polisten Amme Hizmeti: “Çocuğunuz Olaylara Karışıyor…”
02.02.2013
İslam Kardeşliği ve Kürt Meselesi
31.01.2013
2012’de Neler Öğrendim
18.01.2013
Vurgun Yemiş Bir Güvercin: Hrant Ahparig
01.01.2013
Dersim’den Roboskî’ye İktidar-Medya İlişkileri
28.12.2012
Roboskî Yoklaması: Unutursak Kalbimiz Kurusun!
14.12.2012
Roboskîliler Devletten Özür Dilesin!
09.12.2012
Mustazafların Partileşmesi Bölge Siyasetini Nasıl Etkiler?
01.12.2012
İslami Camianın Kürt Meselesini Anlama Problemleri Üzerine*
24.11.2012
Mazlumder Kürt Forumu İzlenimleri…
22.11.2012
Ulus-Devlet İslamı ile Yüzleşme
09.11.2012
Hırs, Sebeb-i Hasarettir!
03.11.2012
Nefret Söylemi, Medya ve Başbakan
23.10.2012
Roboskî: Ankara’nın Dehlizlerinden Mahşere Mi?
13.10.2012
“öteki”nin iade-i itibarı
06.10.2012
TMK “Mazlum”u Çocuklar!
23.09.2012
Yaşasın adalet! ki insanlık ölmesin…
14.09.2012
Bir Mehter Yürüyüşü Olarak Millî Eğitim
12.09.2012
Kürdistan İslam Konferansı İzlenimleri
09.09.2012
Ulus Devlet İslamı ve Kürt Meselesi
24.08.2012
"Suriye halkı Gazze Tüneli ile ayakta!"‏
10.08.2012
Sahibinin Sesi Gazetecilik iftiharla Sunar
08.08.2012
Cami Kâbe’nin Şubesi mi, Bey Amcanın Kahvesi mi?
31.07.2012
İNŞ Diyanet’i: Tek Dil, Tek Mezhep, Tek İmam, Tek Selam!
21.07.2012
Bir Antimilitarist’in Askerlik Anıları (2)
09.07.2012
Serinleten Ölüm yahut Ölümüne Serinlik
01.07.2012
İslamî Camianın İmtihanı: Kürtler ve Roboskî
25.06.2012
Bir Antimilitarist’in Askerlik Anıları (1)
11.06.2012
Travmatik Ruh Halimiz ve Roboskî
28.05.2012
Kürdistanî İslamî Parti ve Kürt Hizbullahı
17.05.2012
ReisiCumhur’a Roboskî’nin arz-ı hali…
12.05.2012
“Irak Sınırındaki Olay” Yoklaması, yeniden…
04.05.2012
Roboskî’nin Tabutları İki Kere Yerde Kaldı
22.04.2012
Diyanete Reddiye: Lekum dinikum ve liye din!
10.04.2012
Buyurunuz, aşk ile; “büyümede rekor kırdık”
31.03.2012
Kürtçülüğün Kâbesinden Türkçülüğün Kalesine: Ziya Gökalp
25.03.2012
‘Allah’ın on pulunu bekleyedursun on kul’
16.03.2012
Hawara Kîmya Baran: Halepçe
12.03.2012
Roboskî’ye “Emine Ana” değil “Devlet” geldi…
02.03.2012
Roboskî: bunları biliyor muydunuz?
27.02.2012
Bir Mankurtlaştırma Süreci: Millî Eğitim
16.02.2012
Roboskî’nin 34’ü 35 olmasın! Roboskî’nin 34’ü 35 olmasın!
10.02.2012
Asım’ın Nesli’nden Kapitalizm Nesli’ne “Dindar Gençlik”
27.01.2012
Medyatik iz’ansızlığın tutarsızlığı
19.01.2012
Vurgun yemiş bir güvercin: Hrant!
15.01.2012
2011’de Neler Öğrendim…
07.01.2012
“Irak Sınırındaki Olay” Yoklaması
01.01.2012
Millî Eğitimin Dokunulmazları: Andımız ve Milli Güvenlik Dersi
29.12.2011
Ruhu Çalınmış Çocukları Yakan Ateş!
18.12.2011
Ruhu Çalınmış Çocukları Kamulaştırma Projesi
10.12.2011
Dezenformasyon Kalemşorluğu
07.12.2011
DERSİMİZ: DERSİM
17.11.2011
Kılıf Yapar Gafı, Esirgemez Lafı!
26.10.2011
"Kendine Müslüman" ile "Herkese Zerdüşt"
0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan DÜZCE YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Emlak8
GÜNÜN YAZARLARI
Günün Yazarları



Emlak8

Aradığın Evi Bul. Emlak8.Net

Dijital Reklam Ajansı Serbay Interactive