Levent Gültekin

Diken



Bookmark and Share

İstanbul Sözleşmesi’nin iktidar çevrelerinde başlattığı kavga ne anlama geliyor?


13.08.2020 - Bu Yazı 259 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

  İstanbul Sözleşmesi’nin iptal edilme isteği iktidar çevrelerinde ve muhafazakar kesimde ciddi bir tartışmaya ve ayrışmaya neden oldu.

Bazı vakıflar, cemaatler, tarikatlar İstanbul Sözleşmesi’nin iptali için iktidara baskı yaparken; kimi muhafazakar yazarlar, kanaat önderleriyse iptal edilmesinin yanlışlığına vurgu yapıyorlar.

Bir tarafta İstanbul Sözleşmesi’ni savunan Erdoğan’ın kızı var, diğer tarafta bu sözleşmeye savaş açan ve bütün kadınlara hakaret eden Abdurrahman Dilipak gibi Akit yazarları var.

Bir tarafta sözleşmenin devamını savunan muhafazakar aydınlar varken diğer tarafta sözleşmenin iptali için iktidara baskı yapan vakıflar, tarikatlar, cemaatler var.

Kavga o kadar aleni bir hal aldı ki AK Partili kadınlar Akit yazarı Abdurrahman Dilipak’a dava açtılar.

Akit gazetesi ise dava açan AK Partili kadınları “Erdoğan düşmanı” ilan etti.

Peki bu kavganın asıl nedeni ne?

Kavga nereden kaynaklanıyor ve nasıl bir sonucu olur?

Kavganın görünen nedeni İstanbul Sözleşmesi olsa da arkasında daha önemli bir ayrışma ve hesaplaşma var.

Peki ne oluyor?

Meselenin tam olarak anlaşılması için müsaade ederseniz biraz geriye gitmek istiyorum.

AK Parti kurulmadan önce muhafazakar camiada yaklaşım, tarz, dünya algısı, insan ilişkileri açısından genel hatları ile farklı iki ana damar vardı.

Bunlardan biri daha uzlaşmacı, demokrasiye inanan, demokrat olmaya çalışan, güncel uygulamalardan kaynaklanan bazı sorunların dışında genel olarak cumhuriyet felsefesi ile sorunu olmayan, okuyan, düşünen, dünyayı anlamaya çalışan insanlardan oluşan bir damar.

Bir diğeri ise kaba bir din anlayışına sahip, kavgayı, çatışmayı, ötekileştirmeyi bir dünya görüşü olarak benimseyen, kendilerini herkesten daha dindar, daha Müslüman gören, uzlaşmayı taviz olarak anlayan kendi kafalarındaki hastalıklı din anlayışına göre Türkiye’yi dizayn etmeyi amaç edinmiş, okumaktan, düşünmekten, nezaketten, saygınlıktan uzak, kaba din anlayışını benimsemiş bir damar vardı.

O dönemde birinci damarı Yeni Şafak gazetesi temsil ediyordu. Yazar kadrosunun hepsi böyle değildi ama genel olarak bu çizgide yayın sürdürüyordu.

İkinci damarı ise Akit gazetesi temsil ediyordu.

Bu iki gazete arasında her zaman çok ciddi kavgalar olurdu.

Muhafazakar kesimdeki daha uzlaşmacı, daha saygılı, daha medeni dediğimiz kimseler Akit gazetesine asla röportaj vermez, o gazete ile adlarının yan yana yazılmasını istemezlerdi.

Yeni Şafak ise Akit gazetesine karşı aleni bir yayın politikası izlerdi.

28 Şubat sonrası bu farklılık daha da belirginleşti.

Demokrasi, AB hayali, toplumun farklı kesimleri ile uzlaşma; muhafazakar kesimin büyük çoğunluğunun da benimsediği değerler haline geldi.

AK Parti yukarıda bahsettiğim birinci damara mensup insanların çoğunlukta olduğu bir grup tarafından bu değerlere uygun politika yapmak amacıyla kuruldu.

Fakat içlerinde bir kişi vardı ki o da kişilik, karakter, din anlayışı, tarz ve üslup olarak Akit gazetesi çizgisine yani ikinci damara daha yakındı.

O kişi de Erdoğan’dı.

Erdoğan ilk yıllarda arkadaşlarının telkinleri sonucu dahası konjonktür gereği ve de kendini yeterince güçlü hissetmediği için birinci damara uygun politikalar izlemeye çalıştı.

Daha uzlaşmacı, daha saygılı, AB projesini önemseyen, toplumun farklı kesimleriyle diyalog kurmaya çalışan bir yaklaşım içindeydi.

Fakat Erdoğan’ın hem kişiliği, hem tarzı, hem de din anlayışı bu çizgisini sürdürmesine müsaade etmedi.

Demokrasi kültür yoksunluğu, kaba ve uzlaşmadan uzak din anlayışı, kendi kafasındaki din anlayışını gerçek Müslümanlık zannedip ona göre ülkeyi dönüştürme hayaline geri dönmüştü.

Yani Akit gazetesi çizgisine.

Kendisi döndükten sonra bütün dindar mahalleyi de o çizgiyi, anlayışı benimsemeye zorladı.

Bunda epeyce de başarılı oldu.

Başarılı oldu çünkü muhafazakar mahallenin aydınları, yazarları, kanaat önderlerinden kimisi paraya tav oldu, kimisi makama, kimisi mahallenin kazanımları bahanesiyle suskun kaldı, kimisi bu gidişatın o kadar da sorun olmayacağını düşünerek Erdoğan’a teslim oldu.

Hatta Erdoğan Yeni Şafak gazetesini bile Akit gazetesi çizgisine taşıdı.

Erdoğan mahalleyi dönüştürmede mesafe kat ettikçe kendi anlayışına uygun politikalara daha da ağırlık vermeye başladı.

Üslubu, tarzı, yaklaşımı giderek Akit gazetesinin temsil ettiği o kaba din anlayışına teslim oldu.

İşte AK Parti içindeki tartışma, gerileme, çürüme de bundan sonra başladı.

Erdoğan’daki bu öze dönüş partide, medyada ve bürokraside değişimi beraberinde getirdi.

Yakınındaki aydınlar, yazarlar, ona destek veren gazeteciler ve iş tuttuğu bürokratlardan Erdoğan’ın bu tarzına ayak uyduramayan ve bu çizgiyi bütünüyle benimseyemeyenler birer birer tasfiye oldular.

Devlette ve Erdoğan’ın etrafında doğal olarak daha çok Akit gazetesi çizgisini benimsemiş insanlar yer almaya başladılar.

AK Parti içindeki istifaların, ayrılmaların, kopuşların temelinde de esasında bu iki çizginin çatışması vardı.

Şimdi o çatışmanın en son ve en çetin aşamasına gelmiş bulunuyoruz.

İstanbul Sözleşmesi işte bu çatışmanın su yüzüne çıkmasına neden oldu.

Peki bütün bunlar ne anlama geliyor?

Erdoğan kaba bir din anlayışına dayalı siyasete yöneldikçe esasında giderek kendi tabanındaki uzlaşmadan yana temel olarak cumhuriyet felsefesiyle sorunu olmayan bugüne kadar çeşitli nedenlerle Erdoğan’ın politikalarına evet demiş dindarları da kaybediyor.

Giderek dar bir toplumsal kesime teslim oluyor.

Erdoğan’ın da benimsediği Akit gazetesi çizgisi dediğim o türden bir anlayışa sahip toplum kesiminin oranının yüzde 10 ile 15 bandında olduğunu düşünüyorum.

Ayasofya meselesi de bir anlamda bu yüzde 15’lik kesimin duygularına hitap ettiği için toplumda ilgi görmedi, beklenen etkiyi de yaratmadı.

Bu da bize aslında Erdoğan’ın Türkiye’ye giydirmeye çalıştığı gömleğin yani dayattığı bu siyaset anlayışın arkasındaki toplumsal destek oranının yüzde 10 ile 15 bandında olduğunu ve esasında Erdoğan’ın toplumsal taban olarak ne kadar zayıf olduğunu da gösteriyor.

Bu nedenle Erdoğan’ın bu kesimi mutlu edecek politikalarına dindarları küstürmeme endişesiyle tavır almayan muhalefet de bir anlamda bu yüzde 15’lik dar görüşlü kesime teslim olmuş anlamına geliyor.

Muhalefet politika, tavır, yaklaşım belirlerken; Erdoğan’ın toplumsal tabanındaki bu daralmayı fark edip, demokrasiye inanan, temel olarak cumhuriyet felsefesiyle sorunu olmayan muhafazakar kesimin varlığını da hesaba katmalı.

.

Facebook Yorumları

Emlak8
16.09.2020
Dış politikada Erdoğan’ın yanında mı durmalıyız?
15.08.2020
İstanbul Sözleşmesi’nin iktidar çevrelerinde başlattığı kavga ne anlama geliyor?
13.08.2020
İstanbul Sözleşmesi’nin iktidar çevrelerinde başlattığı kavga ne anlama geliyor?
14.07.2020
Ayasofya İslamcılar için neden önemli ve muhalefetin vahim yanılgısı ne?
13.06.2020
Erdoğan’ın muhalefete kurduğu büyük ‘tuzak’!
24.05.2020
Finlandiya modeli Türkiye’nin derdine çare olmaz mı?
1.05.2020
Babacan, Davutoğlu, Karamollaoğlu ve laiklik
21.04.2020
Fütursuz iktidar, hesaplı muhalefet
25.03.2020
Corona’yla mücadelede iktidarın büyük kumarı
1.03.2020
Vazgeçmeyeceğiz, teslim olmayacağız!
28.02.2020
HDP iktidardan tam olarak ne istiyor?
11.02.2020
Kudüs mitingi ve muhalefetin hali
2.02.2020
Yazmasam olmazdı: Ekrem İmamoğlu’nun tatil meselesi
29.01.2020
CHP muhafazakar seçmenin oyunu niçin alamıyor?
16.01.2020
Türkiye’de şeriat tehlikesi var mı?
30.12.2019
Yerli oto ve Kanal İstanbul gibi projeler bizi niye mutlu etmiyor?
17.12.2019
Gelecek Partisi’nin bir geleceği var mı?
12.12.2019
Babacan niçin Erdoğan’ı doğrudan hedef almıyor? Almalı mı?
1.12.2019
Kılıçdaroğlu’na yöneltilen eleştirilerdeki ilginç ittifak
15.11.2019
Ahmet Altan meselesi
10.11.2019
Önümüzde duran kocaman bir soru var!
20.10.2019
Hasar tespit raporu: Kim ne kazandı, kim ne kaybetti?
2.10.2019
Ekrem İmamoğlu ve oluşan endişe
16.09.2019
Hangi uzlaşmadan bahsediyorsunuz? Kiminle? Nerede? Nasıl?
26.06.2019
Bundan sonra ne olacak? Ne olmalı?
19.06.2019
Yalanı, iftirayı, hakareti mubah gören dindarlık
10.06.2019
23 Haziran için iktidarın son umudu
19.05.2019
Kandırma ve istismar siyasetiyle nereye kadar?
13.05.2019
‘Her şey güzel olacak’ ama nasıl?
6.05.2019
Açlık grevleri, PKK’nın ölüm oyunu ve HDP’nin sessizliği
28.04.2019
Tayyip Erdoğan’ı eleştiren İslamcılara…
16.4.2019
Mazbatayı verse ne olur, vermese ne olur?
10.4.2019
İktidar ne yapmaya çalışıyor?
4.4.2019
Seçim sonuçları bize ne gösteriyor?
22.3.2019
Kime karşıyım, neye tarafım?
12.3.2019
Nedir bu toplumun ortak değerleri?
10.3.2019
‘Muhafazakar-dindarlar nasıl bu kadar vicdansız oldu?’
6.3.2019
‘Muhafazakar-dindarlar nasıl bu kadar vicdansız oldu?’
26.2.2019
Eski AK Partililer parti kurabilir mi, kurarsa ne olur?
24.2.2019
Sevgili CHP’liler veyahut CHP’ye oy verenler…
8.2.2019
Türkiye’nin beka sorunu
4.2.2019
Venezüela’daki durum Türkiye’yi niçin tedirgin ediyor?
30.1.2019
Venezüela’daki durum Türkiye’yi niçin tedirgin ediyor?
22.1.2019
Başörtülü kadınlar başörtülerini niçin çıkarıyorlar?
4.1.2019
Eyy muhalefet…
28.12.2018
Metin Akpınar, Mazhar Alanson ve ülkeyi rehin alan hoyratlık
20.12.2018
Evet, burası Paris değil ama Suudi Arabistan hiç değil!
13.12.2018
Altın Kelebek Ödülleri ve yalan imparatorluğu!
28.11.2018
İYİ Parti nerede duruyor, ne yapmaya çalışıyor?
14.11.2018
Atatürk ile Atatürkçüler arasındaki fark
8.11.2018
Çığlık
30.10.2018
Yerel seçimlerden kim ne bekliyor?
16.10.2018
Muhalif kesim niçin ‘bir şey’ yapamıyor?
9.10.2018
Deist veyahut ateist mi oldum?
2.10.2018
Mızmızlanan, mırıldanan İslamcılara…
25.9.2018
İktidarın gizli destekçileri
18.9.2018
Karma eğitim meselesinde kim haklı?
11.9.2018
‘Dindar Nesil’in iflası ve eğitimdeki görünmeyen sorun
4.9.2018
Yalan rüzgarı
28.8.2018
Ben ne söylüyorum, tamburum ne çalıyor?
7.8.2018
Muhalefetteki dağınıklığın nedenleri ve çıkış önerisi
24.7.2018
Azınlık psikolojisine teslim olan çoğunluk
17.7.2018
Benim ‘Kara Cuma’m: Kendimi Hırvatlar gibi hissediyorum!
9.7.2018
Hasar tespit raporu
2.7.2018
Erdoğan’ın tek ve gerçek rakibi
28.6.2018
Adaylık meselesi ve mahcubiyet
19.6.2018
AK Parti seçmeni Muharrem İnce’ye oy vermez mi?
12.6.2018
Kendi evlatlarını yiyen ülke!
4.6.2018
AK Partililere…
29.5.2018
Muhalefetin gözünden kaçan hayati bir konu
23.4.2018
Bana müsaade!
17.4.2018
Erdoğan ne yapmaya çalışıyor, anlayan var mı?
27.3.2018
Kendi halkıyla mücadele eden cumhurbaşkanı!
20.3.2018
Erdoğan’ın HDP stratejisi ve muhalefetin aymazlığı
13.3.2018
Türkiye’yi kurtaracak yüzde 40
6.3.2018
Türkiye’ye zarar vermek isteyen bir odak olsaydı neler yapardı?
19.2.2018
Bir Alman kaç Türk’e bedel?
13.2.2018
İsyan!
23.1.2018
Savaş taraftarlarına bir çift sorum var
8.1.2018
İran’da neler oluyor? Kızım sana söylüyorum gelinim sen anla
29.12.2017
Erdoğan seçimle gitmez mi?
26.12.2017
Bu onursuzluk hepimizin
19.12.2017
Bir lokma, bir hırka, bir de Erdoğan
12.12.2017
Kudüs meselesi ve Müslümanların içler acısı hali
5.12.2017
Utanç verici bu durumdan nasıl çıkacağız? Ne yapmalıyız?
27.11.2017
Zarrab meselesi kimin meselesi?
21.11.2017
Türkiye’nin yeni bir Kurtuluş Savaşı’na ihtiyacı var, ama nasıl?
13.11.2017
Mağdur Atatürk
31.10.2017
Allah’ın iradesinden Erdoğan’ın iradesine
23.10.2017
Türkiye Norveç olur mu?
17.10.2017
Beka sorunu: Erdoğan’ın mı Türkiye’nin mi?
10.10.2017
‘Çocuklar ölsün’ mü diyeceğiz?
3.10.2017
Musul, Kerkük bizim neyimiz olur?
27.9.2017
Kürdistan referandumu ve Türkiye
13.9.2017
CHP’lilere bir çift sorum var!
12.9.2017
Zafer Çağlayan meselesi ve muhalefet
29.8.2017
AK Parti fabrika ayarlarına dönebilir mi?
23.8.2017
AK Parti’nin kendi seçmenine yaptığı büyük kötülük
14.8.2017
Ülkemizi tahammülsüz azınlığa teslim edecek miyiz?
8.8.2017
Müfredata cihat, müftüye nikah kıyma yetkisi
1.8.2017
İktidarın yalanı, muhalefetin gerçeği
24.7.2017
Yeni lider, yeni parti mi, yeni siyaset mi?
17.7.2017
AK Parti’deki ‘metal yorgunluğu’
14.7.2017
Bölünme korkusundan bütünlük çıkar mı?
11.7.2017
Hak, Hukuk, Adalet…
3.7.2017
Erdoğan’ın korkusu
29.5.2017
İçimizdeki köle ruhlular… Ve bana müsaade
23.5.2017
Barzani, PYD ve Türkiye’nin akıl almaz işleri
17.5.2017
Açlık grevleri ve vardiya usulü zalimlik
16.5.2017
Açlık grevleri ve vardiya usulü zalimlik
7.5.2017
Düşün yakamızdan!
2.5.2017
Türkiye’nin önündeki tarihi fırsat
25.4.2017
Peki şimdi ne olacak? Ya da ne yapmalıyız?
18.4.2017
Referandum sonuçları ne anlama geliyor?
13.4.2017
‘Hayır’ diyorum çünkü…
10.4.2017
Niçin ‘Hayır’ diyorum?
3.4.2017
Ucuz kabadayılığın ağır faturası
27.3.2017
Bu vicdansızlığa ‘Evet’ diyecek misiniz?
0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan DÜZCE YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Emlak8
GÜNÜN YAZARLARI
Günün Yazarları



Emlak8

Aradığın Evi Bul. Emlak8.Net

Dijital Reklam Ajansı Serbay Interactive